رنگ روى از خشم . و افتادن موى . تمعز ( tama'oz ) م . ع . در ترنجيدن . و آرنگ ناك شدن روى . و سخت دويدن شتر . تمعص ( tama'os ) م . ع . دردآگين گردانيدن شكم را . تمعط ( tama'ot ) م . ع . بر افتادن موى از بيمارى . و تمعط ادباره اى تطايرت . تمعق ( tama'oq ) م . ع . دور تك گرديدن و بدخوى شدن . تمعق ( tam'oq ) ا خ . ع . كوهى . تمعك ( tama'ok ) م . ع . در خاك غلطيدن . تمعى ( tama'i ) م . ع . خراميدن و يازيدن . و فاش شدن راز . تمعير ( tam'ir ) م . ع . سپرى گرديدن توشه . و متغير ساختن روى را از خشم . تمعيض ( tam'iz ) م . ع . خشمناك گردانيدن . و دشوار ساختن كار بر كسى . تمعيك ( tam'ik ) م . ع . در خاك غلطانيدن . تمغا ( tamq ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - خراج و باج . و فرمان سلطان . و نشان و داغى كه بر ران اسب و ديگر ستور نهند . و باجى كه از تجار و ساير مردم بر درهاى شهر و بنادر بحار گيرند . و مهرى كه پس از گرفتن باج بر اجناس زنند و مهر چوبى كه بدان بر در انبار غله و جز آن نشان كنند . و مضمون مكررى كه شاعر بندد . و جائى كه پادشاهان از ملك خالصهء ديوانى جدا كرده به كسى دهند مانند تيول . تمغاچى ( tamq - ci ) ا . پ . كسى كه از اجناس باج گرفته و بر آنها مهر زند . و محصل باج و خراج و باج‌گير . تمغثر ( tamaqsor ) م . ع . مغثور چيدن . تمغص ( tamaqqos ) م . ع . به درد آمدن شكم . تمغط ( tamaqqot ) م . ع . سخت كشيدن شتر دست را . و بنهايت تيز رفتن اسب و يا يازيدن آن در دويدن . و هلاك كردن غبار كسى را يق تمغط فلان تحت الهدم اذا قتله الغبار . تمغفر ( tamaqfor ) م . ع . مغفار چيدن . تمغل ( tamaqqol ) م . ع . تقليد روش و اطوار مغل كردن . تمغمغ ( tamaqmoq ) م . ع . باندك گياه رسيدن . و بفربهى در آمدن شتران . تمغى ( tamaqqi ) م . ع . فروهشته و نرم شدن انبان . تمغير ( tamqir ) م . ع . شعر ابن مغراء خواندن . تمفوز ( tamfovz ) ا . پ . پيرامون دهان و منقار مرغان . تمقت ( tamaqqot ) م . ع . همديگر را دشمن گرفتن . تمقحس ( tamaqhos ) م . ع . شوريدن دل يق تمقحست نفسه . تمقس ( tamaqqos ) م . ع . شوريدن دل يق تمقست نفسه . تمقق ( tamaqqoq ) م . ع . اندك‌اندك خوردن شراب . و اصابه جرح فما تمققه اى لم يضره تمقيت ( tamqit ) م . ع . دشمن گرفتن . تمقيس ( tamqis ) م . ع . آب بسيار ريختن يق مقس فى الماء تمقيسا . تمقيط ( tamqit ) م . ع . بر زمين زدن كسى را يق مقط القرن تمقيطا . تمقيق ( tamqiq ) م . ع . مقق على عياله : سختى و تنگى نمود بر عيال خود . و مقق الطائر فرخه : بمنقار خورش داد آن مرغ بچهء خود را . تمك ( tamk ) م . ع . تمك السنام تمكا و تموكا ( از باب نصر و ضرب ) : دراز و پر گوشت شد كوهان شتر . تمكث ( tamakkos ) م . ع . درنگ كردن و چشم داشتن در كارى . تمكحل ( tamakhol ) م . ع . سرمه دان ساختن . تمكك ( tamakkok ) م . ع . مكيدن و ستيهيدن بر غريم الحديث لا تمككوا على غرمائكم اى لا تستقصوا . و مغز استخوان بيرون آوردن . تمكن ( tamakkon ) م . ع . جاى گرفتن . و منزلت داشتن نزد پادشاه . و برپاى بودن . و قادر شدن بر چيزى . تمكن ( tamakkon ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى گرفتگى و استوارشدگى و منزلت و قدرت و توانائى . تمكى ( tamakki ) م . ع . تر شدن به خوى و عرق . و خاريدن اسب چشم خود را به زانو . تمكير ( tamkir ) م . ع . نگاهداشتن غله تا بگرانى فرو شد . تمكين ( tamkin ) م . ع . پاى بر جاى كردن . و قادر و توانا گردانيدن بر چيزى يق مكنته من الشيئ . تمكين ( tamkin ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شوكت و وقار و هنگ و جاه و جلال و قدرت و قوت و عدم حركت و اطاعت و فرمانبردارى . و نام يكى از مقامات سالكان . تملاق ( taml q ) ا . ع . اظهار عشق . تملاق ( temell q ) م . ع . چاپلوسى كردن . مر . تملق .